Tekenen uil: een uil tekenen in 6 stappen, makkelijk en schattig

Tekenen uil begint met een ei als lijf, twee grote cirkels voor de ogen en een klein driehoekig snaveltje ertussen. Daarna volgen de oren, de vleugels en de veren. Met deze opbouw teken je zowel een schattige uil voor beginners als een realistische uil. De uil is een dankbaar onderwerp, omdat zijn vorm al heel eenvoudig en herkenbaar is.

Uilen zijn ook leuk om te tekenen omdat ze zoveel karakter hebben. De grote, ronde ogen en het brede gezicht geven elke tekening meteen een uitdrukking. In dit artikel teken je een uil in zes stappen, leer je hoe een echte uil in elkaar zit en krijg je tips voor veren, takken en kleur. Begin je net? Dan staat de basis in onze gids leren tekenen.

Hoe is een uil gebouwd

Wie weet hoe een uil eruitziet, tekent hem overtuigender. Volgens Wikipedia hebben uilen grote, naar voren gerichte ogen die buisvormig zijn en vastzitten in hun kassen. Daarom draait een uil zijn hele kop: ongeveer 270 graden. Rond de ogen zit een gezichtsschijf van veren die geluid naar de oren leidt. De snavel is kort en gebogen en wijst naar beneden. De klauwen zijn scherp en gebogen. De pluimen aan de kop van sommige soorten zijn veren en geen oren.

In Nederland komt bijvoorbeeld de kerkuil voor. Volgens Vogelbescherming heeft hij een opvallende hartvormige gezichtssluier, is hij 33 tot 39 centimeter lang en jaagt hij vooral op veldmuizen. Een kerkuil is dus een mooi model voor een realistische tekening: een hartvormig gezicht, lichte onderkant en grote donkere ogen.

Tekenen uil in zes stappen

We beginnen met een eenvoudige, schattige uil. Gebruik een HB-potlood, een gum en een fineliner.

Stap 1: lijf en hoofd

Teken een grote ei-vorm met de punt naar beneden of een brede ovaal. Het hoofd gaat bijna soepel over in het lijf. Voor een schattige uil is het hoofd groot en het lijf klein.

Stap 2: de ogen

Teken twee grote cirkels naast elkaar, ongeveer in het midden van het hoofd. Maak ze groot en ze mogen elkaar bijna raken. Teken in elk oog een kleinere cirkel voor de pupil en een klein wit puntje voor glans. Om de ogen teken je een iets grotere cirkel als gezichtsschijf.

Stap 3: snavel en oren

Teken tussen en onder de ogen een klein driehoekig snaveltje dat naar beneden wijst. Bovenop het hoofd teken je twee kleine driehoeken of pluimpjes als oren, schuin naar buiten.

Stap 4: vleugels

Teken aan beide kanten van het lijf een vleugel als een afgeronde vorm, die langs het lijf naar beneden loopt. De onderkant eindigt in een paar punten voor de grote veren.

Stap 5: pootjes en tak

Teken onderaan twee kleine pootjes met drie tenen vooraan. Ze klemmen om een tak, een horizontale, iets gebogen balk. Voeg een paar blaadjes toe.

Stap 6: veren en afwerking

Teken op de buik rijen kleine boogjes die als schubben over elkaar liggen. Voeg strepen op de vleugels toe. Trek alles over met een fineliner en gum het potlood weg. Kleur met bruin, crème en een beetje oranje.

Een realistische uil tekenen

Wil je een uil die echt lijkt, dan werk je in dezelfde volgorde, maar met meer aandacht voor tonen en structuur.

1. Zoek een goede foto. Een uil met het gezicht naar je toe is het makkelijkst.
2. Teken de grote vormen. Het hoofd is breed, bijna even breed als het lijf.
3. Zet de ogen precies. De ogen zijn het zwaartepunt. Teken ze donker, met een helder lichtpunt.
4. Werk de gezichtsschijf uit. Teken de veren die vanuit de ogen naar buiten stralen in korte, lichte streepjes.
5. Veren in groepen. Teken geen losse veren. Werk met groepen en geef elke groep een richting.
6. Werk van licht naar donker. Begin met een lichte laag en bouw schaduw op rond de ogen, onder de vleugels en tussen de veren.

Voor schaduw met potlood lees je meer in onze uitleg over tekenen met potlood. Houd je tekening zacht: uilveren zijn zacht en hebben geen harde lijnen. Wie kijkt naar de vederstructuur ziet dat de randen vaak gedempt en vloeiend zijn.

Tekenen uil makkelijk en schattig

Voor een schattige versie gebruik je de principes die we ook bij tekenen schattig bespreken:

• Groot hoofd, klein lijf. Hoe kleiner het lijf, hoe aandoenlijker.
• Grote, glanzende ogen met veel wit en een groot lichtpunt.
• Ronde vormen. Geen scherpe hoeken, ook niet bij de snavel en klauwen.
• Blosjes op de wangen. Een klein stukje roze geeft warmte.
• Pastels. Zachte kleuren zoals crème, lichtbruin, roze en lichtblauw.
• Een rekwisiet. Een kleine sjaal, een boek of een muts geeft karakter.

Je kunt een schattige uil ook in drie vormen tekenen: een cirkel voor het hoofd, een ovaal voor het lijf en twee ovalen voor de vleugels. Het is een eenvoudige, snelle oefening om vormen te herkennen.

Uilen in verschillende houdingen

• Voorkant: de klassieke tekening met het gezicht naar je toe.
• Zijkant: het gezicht in profiel, met de snavel naar beneden en één oog zichtbaar.
• Draaiend: het lijf van achteren, het gezicht naar je toe. Dit laat zien dat een uil zijn kop kan draaien.
• In vlucht: vleugels wijd, klauwen naar voren. Dit is lastiger, omdat je de vleugelveren in perspectief moet tekenen.
• Slapend: ogen dicht als twee bogen, veren opgezet en kop naar beneden. Een rustig, schattig plaatje.

Oefen elke houding eerst met een korte schets. Hoe je snel en los werkt, lees je bij schetsen.

Veren tekenen

Veren geven een uil zijn karakter. Teken ze niet een voor een, maar in groepen.

• Kleine veren op borst en buik: rijen boogjes, als dakpannen over elkaar.
• Vleugelveren: langere, rechte vormen met een ronde punt, in lagen over elkaar.
• Gezichtsveren: korte, lichte streepjes die vanuit de ogen naar buiten lopen.
• Randen: zacht, niet scherp. Gebruik een zacht potlood en veeg lichtjes uit.

Voeg tot slot een paar losse veren toe aan de randen, zodat het niet te strak oogt.

Een uil kleuren

Een uil is zelden helemaal bruin. Kijk naar een foto en je ziet crème, grijs, oker en donkerbruin door elkaar. Begin met een lichte basiskleur, voeg een middentoon toe en werk de donkerste plekken als laatste uit. Een kerkuil heeft een lichte onderkant en een lichtbruine bovenkant, een bosuil is bruin met grijs. Voor een schattige uil mag je kleuren vrij kiezen. Een blauwe of paarse uil is helemaal prima, zolang de tonen zacht blijven.

Heb je zin om je tekening te laten inkleuren door kinderen of vrienden? Print hem dan als kleurplaat. Voor volwassenen is er een heel aanbod, zie kleurboeken voor volwassenen. Wie liever een ander dier probeert, begint met tekenen hond.

Een uil in een omgeving tekenen

Een uil op een tak is klassiek, maar een omgeving maakt de tekening sterker. Teken de tak schuin, zodat de compositie rustiger wordt, en laat een paar bladeren of een stukje maan in de hoek staan. Een uil hoort bij de avond, dus een donkere achtergrond met lichte veren werkt goed: de lichte kleuren springen eruit. Een achtergrond hoeft niet detailrijk te zijn. Een paar zachte vlakken met een donkerblauwe of paarse tint zijn genoeg.

Let op de grootte van de tak ten opzichte van de uil. Een tak die even dik is als het lijf, maakt de uil klein en kwetsbaar. Een dunne tak maakt hem groot en krachtig. Kies bewust wat je wilt vertellen. Een tweede uil naast de eerste, schouder aan schouder, geeft meteen een verhaaltje. Zo oefen je ook compositie: een tweede figuur verandert de hele indruk van de tekening, zonder dat je er veel voor hoeft te tekenen.

Veelgemaakte fouten bij tekenen uil

• Ogen te klein of te dicht bij de rand. Maak ze groot en zet ze midden in het gezicht.
• Een scherpe, lange snavel. Een uilensnavel is kort en haakvormig.
• Veren als losse haartjes. Teken groepen en boogjes.
• Een te smal lijf. Uilen zijn rond en pluizig.
• Pootjes te lang. Ze zijn kort en stevig, meestal half onder de veren.
• Te veel streepjes. Houd patronen eenvoudig.

Veelgestelde vragen over tekenen uil

Verder lezen